Najstarsze dane dotyczące Janowa pochodzą z końca XIV wieku.Była to wówczas wieś należąca Komturii Krzyżackiej w Elblągu.W roku 1383 ówczesny wielki mistrz Konrad Zollner von Rotenftein nadał wieś burmistrzowi elbląskiemu-Hartwigowi Bedeke.Być może niedługo potem zbudowano najstarszy,nie zachowany już dwór w Janowie.
Na początku XV w ieku w bliżej nieznanych okolicznościach,właścicielem wsi staje się rodzina Strube.
W roku 1441 Gunther Strube sprzedaje Janów czterem nieznanym z nazwiska nabywcom,którzy z kolei przekazują posiadłość ok.1448 r komturowi domowemu w Pasłęku.Komtur ten podlegał komturowi rezydującemu w Elblągu.Po wojnie trzynastoletniej na mocy układów zawartych w roku1466 w Toruniu,część ziem komturii elbląskiej-bez samego Elbląga za to z Pasłękiem-wcielono do Prus Zakonnych zaś po 1515 roku do Prus Książęcych.W obrębie kolejno Prus Zakonnych i Książęcych znalazł się także Janów jako posiadłość należąca do komturii(do1525 r) a następnie starostwa(po 1525 r) pasłęckiego.
W roku 1565 książe Albrecht,ówczesny władca Prus Książęcych odstąpił Janów Jakubowi von Alexwangen.Po jego śmierci posiadłość nabył w roku 1589 rajca elbląski Johann Bodecker, potomek burmistrza Hartiga Bedecke. W rękach rodziny Bodecker (później von Bodeck) pozostała do roku 1825.Na skutek zmienionej sytuacji politycznej po roku 1772 ( rozbiór Polski)starostwo pasłęckie wcielono początkowo do Prus Wschodnich ,zaś po roku 1818 do Prus Zachodnich i utworzonego w tym czasie okręgu elbląskiego.
Od końca XVI wieku do początku XIX wieku dawna wieś krzyżacka rozrosła się do njwiększego majątku ziemskiego w okręgu elbląskim.Powstał tu rozległy park wielkości ok.16 ha z sadem dającym właścicielowi dość znaczne dochody.Czas założenia parku nie jest dokładnie znany.Wg E.G.Kerstona z rocznego dochodu sadu wybudowano w roku 1640 piękny dom względnie pawilon ogrodowy.Przypuszczać stąd można ,że park istniał już w XVI wieku,być może był to tylko sad i kwietniki gdyż wiek najstarszych zachowanych do dziś drzew liczy się orientacyjnie na 180-100 lat.Niewykluczone,że z końcem XVI wieku lub w pierwszej połowieXVII wieku zbudowany został pałac.Niestety brak o tej inwestycji jakichkolwiek danych,podobnie jak i o poprzednich budynkach względnie jednym budynku mieszkalnym.Częste wojny wieków XV,XVI i XVII nie sprzyjały ciągłości zabudowy.Ok.roku 1820 majątek miał wielkość ok.180 ha i 123 mieszkańców.Ponadto w obrębie Janowa znajdował się jeszcze browar i gorzelnia a także młyn i wiatrak.We wsi mieszkali rybacy i rzemieślnicy.W roku 1825 zmarł ostatni męski potomek rodziny Bodecke, jego córka wyszła za mąż za hrabiego Kazimierza Gottwertrau von Hulsen.W roku 1845 hrabia sprzedaje posiadłość Janowi Joachomowi Regelin , w dziesięć lat później Janów wraca do rodziny Hulsen-spadkobierczynią staje sie Maria von Sanden z domu Hulsen(1855 r ).W roku 1860 sprzedaje Janów Otto Frankensteinowi,który jeszcze w tym samym roku sprzedaje go kolejnemu nabywcy Karolowi Ziemensowi.Ten ostatni dwa lata później rozpalcelował posiadłość między trzech nabywców: Adolfa Eggerta,Marię Eggert z domu Rusenitz i Johannę Juliannę Eggert z domu Lubeck.W roku 1865 właścicielem całej posiadłości zostaje Adolf Eggert.Matrykuły wykazują ,że cały czas tj od 1825 roku do 1865 roku posiadłość nie zmieniła swojej wielkości-wynosiła 12 włók=ca 180 ha.Nowy posiadacz Janowa w roku 1866 na miejscu dawnego dworu ,być moze zniszczonego w czasie wojen szwedzkich lub napoleońskich, zbudował pałac-tym razem zachowany do dziś.Budową kierował mistrz muraski Karol Schmidt z Elbląga.
W roku 1872 A.Eggert nabył młyn,kuźnię oraz wolne grunty powiększając tym posiadłość do ponad 300 ha.Po jego śmierci(1877)następuje powolny upadek posiadłości.Przyczyną tego zjawiska były częste zmiany właścicieli na przestrzeni lat 1877-1923 było ich ok.12. W latach 1877-1880 dobra dziedziczy wdowa po A.Eggercie-Luiza Matylda z domu Conventz,.W roku 1880 nabywa je Paweł Borowski, w roku 1902-Helmut Rose, w roku 1906-Bank Krajowy w Berlinie, w roku 1907-kupiec Ebel, w roku 1909-Otto Friesen, w roku 1915-Gustaw Knotzke i Eryk von Borcke z Maklemburgii, w roku 1918-Anna Mittag z domu Bruns, w roku 1918-Jan Hipolit von Simpson, w roku 1920 -Rudolf i Herman Wenzlowie i w roku 1923 - Rudolf Wenzel aż do 1945 roku.Od 1945 roku do 1994 roku - PGR.
Od 20 czerwca 1994 roku -własność prywatna. Obecnie w Zespole Pałacowo-Parkowym prowadzone jest gospodarstwo agroturystyczne.
Na początku XV w ieku w bliżej nieznanych okolicznościach,właścicielem wsi staje się rodzina Strube.
W roku 1441 Gunther Strube sprzedaje Janów czterem nieznanym z nazwiska nabywcom,którzy z kolei przekazują posiadłość ok.1448 r komturowi domowemu w Pasłęku.Komtur ten podlegał komturowi rezydującemu w Elblągu.Po wojnie trzynastoletniej na mocy układów zawartych w roku1466 w Toruniu,część ziem komturii elbląskiej-bez samego Elbląga za to z Pasłękiem-wcielono do Prus Zakonnych zaś po 1515 roku do Prus Książęcych.W obrębie kolejno Prus Zakonnych i Książęcych znalazł się także Janów jako posiadłość należąca do komturii(do1525 r) a następnie starostwa(po 1525 r) pasłęckiego.
W roku 1565 książe Albrecht,ówczesny władca Prus Książęcych odstąpił Janów Jakubowi von Alexwangen.Po jego śmierci posiadłość nabył w roku 1589 rajca elbląski Johann Bodecker, potomek burmistrza Hartiga Bedecke. W rękach rodziny Bodecker (później von Bodeck) pozostała do roku 1825.Na skutek zmienionej sytuacji politycznej po roku 1772 ( rozbiór Polski)starostwo pasłęckie wcielono początkowo do Prus Wschodnich ,zaś po roku 1818 do Prus Zachodnich i utworzonego w tym czasie okręgu elbląskiego.
Od końca XVI wieku do początku XIX wieku dawna wieś krzyżacka rozrosła się do njwiększego majątku ziemskiego w okręgu elbląskim.Powstał tu rozległy park wielkości ok.16 ha z sadem dającym właścicielowi dość znaczne dochody.Czas założenia parku nie jest dokładnie znany.Wg E.G.Kerstona z rocznego dochodu sadu wybudowano w roku 1640 piękny dom względnie pawilon ogrodowy.Przypuszczać stąd można ,że park istniał już w XVI wieku,być może był to tylko sad i kwietniki gdyż wiek najstarszych zachowanych do dziś drzew liczy się orientacyjnie na 180-100 lat.Niewykluczone,że z końcem XVI wieku lub w pierwszej połowieXVII wieku zbudowany został pałac.Niestety brak o tej inwestycji jakichkolwiek danych,podobnie jak i o poprzednich budynkach względnie jednym budynku mieszkalnym.Częste wojny wieków XV,XVI i XVII nie sprzyjały ciągłości zabudowy.Ok.roku 1820 majątek miał wielkość ok.180 ha i 123 mieszkańców.Ponadto w obrębie Janowa znajdował się jeszcze browar i gorzelnia a także młyn i wiatrak.We wsi mieszkali rybacy i rzemieślnicy.W roku 1825 zmarł ostatni męski potomek rodziny Bodecke, jego córka wyszła za mąż za hrabiego Kazimierza Gottwertrau von Hulsen.W roku 1845 hrabia sprzedaje posiadłość Janowi Joachomowi Regelin , w dziesięć lat później Janów wraca do rodziny Hulsen-spadkobierczynią staje sie Maria von Sanden z domu Hulsen(1855 r ).W roku 1860 sprzedaje Janów Otto Frankensteinowi,który jeszcze w tym samym roku sprzedaje go kolejnemu nabywcy Karolowi Ziemensowi.Ten ostatni dwa lata później rozpalcelował posiadłość między trzech nabywców: Adolfa Eggerta,Marię Eggert z domu Rusenitz i Johannę Juliannę Eggert z domu Lubeck.W roku 1865 właścicielem całej posiadłości zostaje Adolf Eggert.Matrykuły wykazują ,że cały czas tj od 1825 roku do 1865 roku posiadłość nie zmieniła swojej wielkości-wynosiła 12 włók=ca 180 ha.Nowy posiadacz Janowa w roku 1866 na miejscu dawnego dworu ,być moze zniszczonego w czasie wojen szwedzkich lub napoleońskich, zbudował pałac-tym razem zachowany do dziś.Budową kierował mistrz muraski Karol Schmidt z Elbląga.
W roku 1872 A.Eggert nabył młyn,kuźnię oraz wolne grunty powiększając tym posiadłość do ponad 300 ha.Po jego śmierci(1877)następuje powolny upadek posiadłości.Przyczyną tego zjawiska były częste zmiany właścicieli na przestrzeni lat 1877-1923 było ich ok.12. W latach 1877-1880 dobra dziedziczy wdowa po A.Eggercie-Luiza Matylda z domu Conventz,.W roku 1880 nabywa je Paweł Borowski, w roku 1902-Helmut Rose, w roku 1906-Bank Krajowy w Berlinie, w roku 1907-kupiec Ebel, w roku 1909-Otto Friesen, w roku 1915-Gustaw Knotzke i Eryk von Borcke z Maklemburgii, w roku 1918-Anna Mittag z domu Bruns, w roku 1918-Jan Hipolit von Simpson, w roku 1920 -Rudolf i Herman Wenzlowie i w roku 1923 - Rudolf Wenzel aż do 1945 roku.Od 1945 roku do 1994 roku - PGR.
Od 20 czerwca 1994 roku -własność prywatna. Obecnie w Zespole Pałacowo-Parkowym prowadzone jest gospodarstwo agroturystyczne.
.pl